اوکر، یپ (ت.10 سپتامبر 1866، اوکر، دانمارک- و. 22 آوریل 1930، ینل) شاعر، رماننویس و استاد برجسته ادبیات منطقهای و ادبیات آگاهی اجتماعی دانمارک.
Aakjær \'ō-'ker\
اوکر در ناحیه کشاورزنشین یوتلانت بزرگ شد و بنابراین بهخوبی به شرایط سخت کارگران زمینهای زراعی آگاهی داشت. اولین رمانهای وی عمدتاً به همین موضوع میپردازد. در جوانی برای تحصیل به کپنهاک رفت و ابتدا از راه نمونهخوانی و سپس روزنامهنگاری امرار معاش کرد. داستان «بچههای خشم: کارگر روزمزد ساگا» (Vredens børn, et tyendes saga, 1904)، که مهمترین رمان وی محسوب میشود، خواستهای مؤکد برای بهبود وضع کشاورزان بود. این اثر مباحثی در میان مردم به راه انداخت و موجب اصلاحات اندکی شد. امّا او بهسبب اشعارش، بهخصوص آنها که در مجموعههای: «مزرعههای رها شده» (Fri felt, 1905)، و «آوازهای چاودار» (Rugens sange, 1906) گردآوری شده، معروف است.
زینب مشتاقی
