تودور، نام مستعارِ یون ن. تئودورشکو (ت. 21 می 1880، بخارست، رومانی - و. 14 جولای 1967، بخارست) شاعر، داستانسرا و رسالهنویس رومانیایی که ابتکار او در خلق شعر تغزلی نو، منجر به شهرت وی درجایگاه یکی از برجستهترین نویسندگان در رومانی شد. وی در 11 سالگی خانه را ترک کرد و اولین شعرش را در 14 سالگی منتشر نمود. در 1899 در دیری در چرنیکا جامه کشیشی به تن کرد، امّا خیلی زود از آن دست کشید. بعد از سفر به دور اروپا، در 1910 در بخارست ساکن شد. او، که در دوران جنگ جهانی اول طرفدار صلح بود، در 1918 بهعلت نوشتن مطلبی برای روزنامهای که طرفدار آلمان بود زندانی شد. شهرت آرگزی با انتشار اولین مجموعة شعرش به نام «کلمات مناسب»(Cuvinte potrivite, 1927)، که آثاری در مورد دلواپسی مذهبی و دلسوزی برای روستائیان را دربر میگرفت و تصویرپردازی خشن و نوآوری در عروض از مشخصههایش بود، تثبیت شد. در 1930 دو رمان منتشر کرد که دوران سخت در زندگیاش را شرح میداد:«تمثالهای چوبی» (Icoane de lemn)، که دربارة تجربة سرخوردگیاش از اعتقاد مذهبی بود، و «دروازه سیاه»(Poarta neagră)، که دربارة زمان حبسش بود. آثار قابل ذکر دیگرش، که در دهه 1930 منتشر شدند، شامل اثر هجوی و انتقادی «تابلوهایی از سرزمین کوتی» (Tablete din tara de Kuty, 1933)، مقالات منثور و گزندة 36- 1935، و ستایشهای شاعرانه از طبیعت و دوران بچگی شامل آثاری چون «کتاب اسباببازیها» (Cartea cu jucării, 1931)، «کتابچهای برای عصر» (Cărticică de seară, 1935)، و «رقصهای دایرهوار» (Hore, 1939) میشود. حرفة شاعری و جدلی بودن وی در این دوره شکوفا شد، امّا او مجدداً در دوران جنگ جهانی دوّم زندانی شد. بعد از جنگ، خودداری وی از پذیرفتن رئالیسم سوسیالیست، او را به سمت مبارزه با رژیم کمونیستی سوق داد. نوشتههای بعدیاش، که تلاش وی برای عادت کردن به معیارهای جدید را منعکس میکند، فاقد شور و حرارت قبل است. این نوشتهها شامل «1907» (1955) و «سرودی مذهبی تقدیم به نوع بشر» (Cîntare omului, 1956) میشود. «منتخب اشعار تودور آرگزی»(Selected Poems of Tudor Arghezi) در 1976 منتشر شد.
