ژول- آَمِده (ت. 2 نوامبر 1808، سن- سُوور- لو- ویکوم، فرانسه- و. 23 آوریل 1889، پاریس) رماننویس و منتقد تأثیرگذار فرانسه. باربه دور وییی در 1837 در پاریس، جایگاه خود را تثبیت و با نوشتن برای نشریات ادواری، زندگی بیثباتی را شروع کرد. در 1868 در جایگاه منتقد ادبی، جانشین شارل- اوگوستن- سن- بوو در نشریه Le Constitutionnel تعیین میشود و با مرگ سن بوُو در 1869، تنها منتقد آن نشریه باقی میماند. از آن پس شهرت وی زیاد و بهعنوان «ژاندارم ادبیات» معروف شد. اگرچه در نقدهای خود، خاصه از امیل زولا و مکتب طبیعتگرایی، اغلب مندرآوردی، تند و بهشدت فردی عمل میکرد، اما بسیاری از نقدهای وی در گذر زمان، قوت و ارزش خود را حفظ کردند. او دستاوردها و موفقیتهای اُنوره دوبالزاک، استاندال، و شارل بودلر را خیلی زود درک و آنها را تأیید و تحسین کرد. بیشتر رمانهای دور وییی قصههای وحشتی هستند که در آنها هیجانات ترسناک در جنایتهایی عجیب به نمایش درمیآیند. دو عنوان از بهترین آثارش «شوالیه دِتوش» (Le Chevalier des Touches, 1864)، درباره شورش شوانها (گروههای یاغی نورمان) در مقابل جمهوری فرانسه، و «کشیش متأهل» (Un Prêtre marié, 1865) نام دارند. «شیطانصفتان» (Les Diaboliques, 1874) عنوان مجموعهای از شش داستان کوتاه است که اغلب بهعنوان شاهکار وی محسوب شده است.
