کوفی (نایدیویو)، نام اصلی او جورج کوفی آوونر ویلیامز (ت. 13 مارس 1935، وتا، ساحل طلا [غنای کنونی]) شاعر و رماننویس غنایی که اشعارش بهکرات ترجمه و بهصورت مجموعه گلچین منتشر شده است. آوونر در کالج دانشگاه غنا، کالج دانشگاه لندن، و دانشگاه ایالتی نیویورک در استونی بروک تحصیل کرد. وی افزون بر تدریس در دانشگاه غنا، سردبیر نشریه ادبی Okyeame و کمک سردبیر نشریه Transition نیز بوده است. در اوایل دهه 1970 در دانشگاه ایالتی نیویورک در استونی بروک تدریس میکرد. در 1975 برای تدریس به غنا بازگشت، اما بهعلل سیاسی دستگیر شد. در 1976 مورد عفو قرار گرفت و مجدداً تدریس را تا 1982 از سر گرفت. او از 1984 تا 1988 سفیر غنا در برزیل و از 1988 سفیر این کشور در کوبا بود. شعر آوونر عمدتاً به موضوعات مسیحیت، تبعید و مرگ میپردازد. هریک از اشعار مجموعه «بازیابی و دیگر اشعار» (Rediscovery and Other Poems, 1964) به لحظه واحدی در الگوی گستردهتر شناخت و اکتشاف میپردازد. مجموعه شعرهای بعدی او «شب خون من» (Night of My Blood, 1971)، «مرا ببر، خاطره» (Ride Me, Memory, 1973)، «خانه ساحلی» (The House by the Sea, 1978)، «یادداشت امریکای لاتین و کارائیبی» (American and Carribean Notebook, 1992) نام دارند. مجموعه اشعار وی (از 1985) در مجموعه «تا صبح بعد» (Until the Morning After, 1987) منتشر شد. آوونر در پی آن بود تا سنتهای بومی افریقایی، خاصه سنت مرثیهسرایی قوم یوو را وارد شعر نو کند. او افزون بر شعر، رمانی با عنوان «این زمین، برادر من» (This Earth, My Brother, 1971) و دو نمایشنامه کوتاه نیز منتشر کرد. «سینه زمین: بررسی تاریخ، فرهنگ و ادبیات افریقای جنوب صحرا» (The Breast of the Earth: A Survey of the History, Culture and Litrature of Africa South of Sahara) در 1975 و «سرانجام مسافران کشتی میآیند: داستان بازگشت به افریقا» (Comes the Voyager at Last: A Tale of Return to Africa) در 1992 منتشر شدند.
