نَتالی (کلیفورد) (ت. 31 اکتبر 1876، دیتون، اُهایو، امریکا- و. 2 فوریه 1972، پاریس، فرانسه) چهرة ادبی و نویسندهای که بهعلّت برگزاری همایشهای بینالمللی و دوستی با نویسندگان و همجنسبازی بیشرمانه مشهور شده است. بارنی در 21 سالگی ثروت زیادی را به ارث برد و تصمیم گرفت باقی عمر خود را در پاریس بگذراند. در 1909 در پلاک 20 خیابان رو ژاکوب خود را تثبیت کرد، جایی که به مدت بیش از 60 سال نشست ادبی روز جمعه در آن تشکیل میشد و نویسندگان برجسته فرانسوی، امریکایی و انگلیسی در آن شرکت میکردند. او در آثار معاصر از جمله «سالنمای زنان» (Ladies Almanack) اثر جونا بارتر؛ «چاه تنهایی» (The Well of Loneliness) از ردکلیف هال، و «زنی بر من جلوه کرد» (A Woman Appeared to me) از رنه ویویئن تحسین شده است. رمی دُ گورمون پیر، عاشق وی شد و دو جلد کتاب با عناوین «نامههای یک بانو» (Lettres à l'Amazone, 1914) و «نامههای صمیمانهای به یک بانو» (Lettres intimes à l'Amazone, 1914/ پس از مرگش در 1927 منتشر شد) را با موضوع عشق افلاطونی بین خود و بارنی به رشته تحریر درآورد. آثار خود بارنی در هشت جلد کوچک چاپ شده که برخی از آنها «چند تصویر: غزلوارههای زنان» (Quelques Portraits: Sonnets de Femmes, 1900)؛ «اندیشههای یک زن آمازونی» (Pensées d'une Amazone, 1920) و «خاطرات آشفته» (Souvenirs indiscrets, 1960) نام دارند. آثار وی معمولاً بیاهمیّت محسوب شده است.
