شعار سیاسی که عمدتاً در قالب ادبیات، تئاتر، موسیقی و یا هنر اشاعه داده میشود. اجیتپراپ یا agitpropotdel کوتاهشده واژه روسی agitatsionno-propagandistsky otdel(بخش تهییج تبلیغ) است، یعنی گروهی در انجمن مرکزی یا انجمن محلی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سابق در سالهای بعد از انقلاب بلشویک 1917. این واژه در زبان انگلیسی برای معرفی آثار چنین احزابی و در نظر کلیتر هر اثری – خصوصاً در تئاتر – که در صدد آموزش و القاء عمومی باشد، مورد استفاده قرار میگیرد. این واژه بهطور خاص یک معنای ضمنی منفی نیز دارد و تا حدی بیمیلی غرب را از استفاده آشکار از نمایشنامه و دیگر هنرها برای نیل به اهداف سیاسی نشان میدهد. راهبرد دوگانه تهییج و تبلیغ را در ابتدا، نظریهپرداز مارکسیست روس، گیورگی پلیخانف، اشاعه داد. او تبلیغ را اشاعة اندیشههای گوناگون به اشخاص یا گروههای کوچک و تهییج را اشاعه اندیشهای خاص به گروه کثیری از مردم تعریف کرد. وی. آی. لنین شرح بیشتری از این اندیشه را در جزوه خود با عنوان «چه باید کرد؟» (Chto delat$1, 1902) ارائه کرد و گفت مبلّغینی که مهمترین وسیله ارتباطیشان چاپ است، علل بیعدالتیهای اجتماعی همچون بیکاری و گرسنگی را شرح دهند و تهییجگرایانی که مهمترین وسیله ارتباطیشان گفتار است، از ابعاد عاطفی این موضوعات برای برانگیختن خشم مخاطبانشان استفاده کنند.
