هرمان (ت. 19 جولای 1863، لینتس، امپراتوری اتریش- و. 15 ژانویه 1934، مونیخ، آلمان) مؤلف و نمایشنامهنویس اتریشی که پیوسته از ناتورالیسم، رمانتیسم و سمبولیسم حمایت میکرد. بعد از تحصیل در دانشگاههای اتریش و آلمان، در وین مستقر شد. او در آنجا در تعدادی روزنامه مشغول به کار شد. اولین آثار انتقادیاش یعنی «پیرامون نقد مدرنیته» (Zur Kritik der Moderne, 1890) و «غلبه بر ناتورالیسم» (Die Überwindung des Naturalismus, 1891) اولین مرحله کاری او را نشان میدهد که در آن تلاش کرد ناتورالیسم را با رمانتیسم سازگار کند. در 1907، او «وین» (Wien) را، که مقاله قابل توجهی پیرامون ماهیت اصلی شهر وین بود، منتشر کرد. بعدها، مدافع عرفان و سمبولیسم شد. کمدیهای او از جمله «زنان وینی» (Wienerinnen, 1900) و «حواری سنت نیکلاس» (Der Krampus, 1901) و «کنسرت» (Das Konzert, 1909) بهصورتی سطحی سرگرمکنندهاند. بار در 1903 در مقام مدیر تئاتر دویچز برلین منصوب شد. رمان او با نام «عروج» (Himmelfahrt, 1916) مکتب فکری متحجر کلیسای کاتولیک را ترسیم میکند. آثار انتقادی بعدی او، که علاقهاش را به آثار اجتماعی هنر خلاق نشان میدهد، شامل «گفتوگو دربارة مارسیاس» (Dialog vom Marsyas, 1904) و «اکسپرسیونیسم» (Expressionismus, 1914) است.
