بروس (ویکتور) (ت. 14 فوریه 1928، مَنلی، نیوساوت ویلز، استرالیا) شاعر، رماننویس و روزنامهنگار استرالیایی که بهخاطر قالبهای تجربی و خودارزیابی جسورانهاش معروف شد، که هر دوی آنها او را به یکی از قدرتهای بزرگ شعر استرالیا در طول دهۀ 1960 و 1970 تبدیل کردند. بیور در 17 سالگی اولین دوره از چند دوره درمان روانپزشکی بهخاطر افسردگی مافیایی (شیدایی، جنونآمیز) را تجربه کرد. وی مدتی به کارهای مختلفی مشغول بود تا اینکه در 1964 نویسنده قراردادی تماموقت شد. در ضمن اینکه نقدهایی را برای نشریات ادواری استرالیایی و نیوزیلندی میفرستاد، رمانهای «چشمة آب گرم» (The Hot Spring, 1963) و «شما نمیتوانید برگردید» (You Can't Come Back, 1966) را نوشت. در 1966، که پذیرفته بود بهزودی دیوانه خواهد شد، با عجله اولین مجموعۀ شعر مهمش را به نام«نامههایی به شاعران زنده» (Letters to Live Poets, 1969) را سرود. او میگوید این اثر تلاشی در نگارش «خودنگاشتی روحانی، عقلانی و احساسی» است. مجموعههای بعدی او شامل «تحسین و ستایشها» (Lauds and Plaints, 1974)و «قصیدهها و روزها» (Odes and Days, 1975)، «رهنمودهای مرگ» (Death's Directives)، و «چونان که بود» (As It Was, 1979) میشود.
