جیمز کِیر (ت. 29 ژوئن 1926، دانیدین، نیوزلند- و. 22 اکتبر 1972، اوکلند) شاعری که از چهرههای شاخص ادبیات نیوزلند پس از جنگ جهانی دوّم بود. او در نیوزلند و انگلستان تحصیل کرد و نخستین مجموعه شعر خود را در 18 سالگی با عنوان «آن سوی پرچین» (Beyond the Palisade, 1944) و به دنبال آن «باد بارورکننده، بِوَز» (Blow, Wind of Fruilfulness, 1948) را منتشر کرد. نخستین اثر انتقادی بکستر «گرایشهای معاصر در شعر نیوزلند» (Recent Trends in New Zealand Poetry, 1951) است که ارزیابیهایی را فراتر از پختگی طبیعی سن وی نشان میدهد. مجموعه شعرهای بعدی او «خانة ویران» (The Fallen House, 1953)، طنز «وردنه آهنی» (Iron Breadboard)، «عشق بیبازگشت» (In Fires of No Return, 1958)، و «ادبیات پیگآیلند» (Pig Island Letters, 1966) بودند که در آنها از اسطورهشناسی مسیحی و کلاسیک برای ارزیابی نقش مذهب در جامعه بهره برده است.
