شارل (- پیئر) (ت. 9 آوریل 1821، پاریس، فرانسه- و. 31 آگوست 1867، پاریس) یکی از بزرگترین و مهمترین شاعران فرانسوی قرن نوزدهم. بودلر به مدرسهای دور از خانه فرستاده شد. امتحانات دیپلم متوسطه را در 1839 گذراند و اعلام کرد قصد دارد از راه نویسندگی امرار معاش کند. او بهعنوان دانشجوی حقوق ثبتنام کرد و ظاهراً تا 1840 در دانشکده حقوق دو دروئا ماند. احتمالاً در این زمان بود که به تریاک و حشیش معتاد و به سفلیس مبتلا شد و در اثر همین بیماری از دنیا رفت. بودلر، با رسیدن به سن قانونی در آوریل 1842، پولهایش را با ولخرجی برای لباسهای فاخر و اسباب و اثاثیه مجلل و گرانقیمت خرج کرد. در 1844 با ژان دووال، زنی دورگه که الهامبخش اولین مجموعه اشعار عاشقانهاش با عنوان «ونوس سیاه» (Black Venus) بود، معاشرت و ارتباط پیدا کرد. ونوس سیاه جزء لطیفترین اشعار شهوانی در زبان فرانسه است. طی سالهای آغازین فراغت از هرگونه نگرانی، تعدادی از- شاید بیشترِ- اشعارش را نوشت که بخشی از «گلهای شّر» (Les Fleurs du Mal)، مجموعه منحصربهفرد اشعار وی، را تشکیل میداد. وقتی ظرف دو سال نیمی از ارث خود را هدر داد، بقیه را به نزول گذاشت که از آن طریق ماهانه درآمدی داشته باشد. بودلر بهشدت مقروض شد و از این زمان به بعد در مضیقه مالی شدید و در نهایت در فقر واقعی بود. او نویسندهای حرفهای شد. اولین آثار منتشرشدهاش به بررسی و مطالعه نمایشهای قهوهخانهای بین سالهای 1845 و 1846 پرداخت و تعدادی از اشعارش در روزنامههای پیشگام به چاپ رسید. در 1847 تنها رمانش را که خودنگاشت بود، با عنوان «فن فارلو» (La Fanfarlo) به چاپ رساند. دوره بلوغ بودلر در 1852 با درک نوشتههای ادگار الن پو شروع شد. از 1852 تا 1865 وی به ترجمه آثار پو و نوشتن مقالات انتقادی در مورد او مشغول بود. ترجمههای بودلر از بهترین و عالیترین نمونههای نثر کلاسیک فرانسه است. در 1852 بودلر با زن زیباروی مشهوری به نام آپولونی- اَگلائه سَباتیه دوست شد که الهامبخش خلق دورهای از آثار وی با عنوان «ونوس سفید» (White Venus) بود. در 1854 معاشرت و مصاحبت با ماری دوبرانِ بازیگر را دوباره شروع کرد که دورهای از آثار با عنوان «ونوس سبزچشم» (Green Eyed Venus) را به او الهام بخشید. در تعدادی از اشعارش در این دو مجموعه، به بالاترین نقطه اوج هنری دست یافت. در ژوئن 1857 گلهای شر منتشر شد. همه دستاندکاران انتشار آن- اعم ازنویسنده، ناشر، چاپخانه- تحت تعقیب قرار گرفتند و به گناهکاری و هرزگی و کفر متهم و جریمه شدند و تا چند نسل بعد گلهای شر، مظهر و نماد فساد، بیمارگونگی و هرزگی تلقی شد. سالهای باقیمانده عمر بودلر، با افزایش احساس ناکامی، سرخوردگی و ناامیدی، تیره و تار شده بود. اگرچه تعدادی از لطیفترین آثارش در این سالها نوشته شد، اما تعداد کمی از آنها بهصورت کتاب چاپ گردید. در 1862 مشکلات مالی بودلر شدید و حاد شد. در 1864 برای خلاص شدن از دست طلبکارانش به بهانه یک دوره سخنرانی به بلژیک رفت، اما با استقبال روبهرو نشد. در فوریه 1866، درحالیکه هنوز در بلژیک بود، در نامور بهطور جدی بیمار شد. پس از آن به پاریس برگردانده شد و در آنجا در آگوست 1867 در آغوش مادرش جان سپرد. او در گمنامی و درحالیکه هنوز تعدادی از نوشتههایش منتشر نشده و یا منتشر شده و نایاب بود، فوت کرد. او تا قرن بیستم در جایگاه یکی از شاعران بزرگ قرن نوزدهم فرانسه شهرت زیادی داشت.
