ینس (ایمانوئل) (ت. 15 فوریه 1764، کورسور، دانمارک- و. 3 اکتبر 1826، هامبورگ [آلمان]) چهره مهم ادبی دانمارک در گذار از نوکلاسیسیسم به رمانتیسیسم. باگسن در 1782 برای تحصیل الهیات به کپنهاگ رفت. اولین کتاب شعرش، «قصههای خندهدار» (Comiske fortælliger, 1785)، بسیار موفق بود. بعدها، پس از آنکه از اپرانامهاش برای اولین اپرای دانمارک، Holger Danske، بهعلت عدم حس ملیگرایی نقد تندی شد، از آلمان به سوئیس و فرانسه سفر کرد. این سفر پایه و اساس مهمترین کتابش، اثری منثور و خیالی به نام «هزارتو» (Labyrinten, 1792-98) شد، که «سفری احساساتی» یادآور اثر رماننویس قرن هجدهم انگلیس لارنس استرن بود. باگسن به اشکال گوناگون یک آلمانیدوست، تحسینکننده بزرگ ژان ژاک روسو، حامی پرشور انقلاب فرانسه، مرید ایمانوئل کانت، و پیرو مکتب رمانتیسیسم و اولین تحسینکننده شاعر مشهور رمانتیک دانمارک آدام اولنشلِگر بود؛ بعدها در زندگی او بهطور جدی با رمانتیسیسم مخالفت کرد و هفت سال با اولنشگر نزاع داشت.
