فرانسیس (ت. 15 جولای 1929، دوآلا، کامرون) نویسنده، گیتاریست و آهنگساز با شهرت بینالمللی اهل کامرون. بِبِی در دانشگاههای سوربن و نیویورک تحصیل کرد. او ابتدا در جایگاه موسیقیدان معروف شد. تا 1967 او چندین ضبط داشت و در نیویورک سیتی، پاریس، و همچنین در افریقا برنامه اجرا کرده بود. اولین رمانش، «پسر آگاتا مودیو» (Le Fils d'Agatha Moudio) جایزۀ بزرگ ادبی افریقای سیاه را برد و در 1968 Embarras & Cie: Nouvelles et Poemes(9 داستان کوتاه و شعر) را منتشر کرد. آثار بعدی او شامل «عروسک آشانتی» (La Poupée Ashanti, 1973) و «شاه آلبرت» (Le Roi Albert d'Effidi, 1974) است. بِبِی ادعا کرد که تجربه وسیع او در مجریگری رادیویی، بر سبک داستانهایش تأثیر گذارده و او شنوندگان را بیشتر از خوانندگان هدف قرار میدهد. وی همچنین کتابی در زمینۀ اجرای برنامههای رادیویی در افریقا و دو کتاب در مورد موسیقی افریقا نوشت.
