لقب او اسکندر کبیر یا اسکندر مقدونی (ت. 356 ق.م، پلا، مقدونیه [واقع در یونان کنونی]- و. 13 ژوئن 323، بابل [واقع در عراق کنونی]) پسر فیلیپ دوم پادشاه مقدونیه از 336 تا 323 ق.م. یکی از بزرگترین فرماندهان تاریخ که امپراتوری ایران را برانداخت، ارتش مقدونیه را به هند برد، و زمینه ایجاد قلمروهای پادشاهی در جهان هلنی را فراهم آورد. وی در این جریان به قهرمانی افسانهای تبدیل شد. افسانه اسکندر، الهامبخش نویسندگان بسیاری در طی دورههای مختلف بوده است: از پلوتارک (که از او در اثرش با عنوان «زندگیهای موازی» (Parallel Lives) نوشته است) و فردوسی (در شاهنامه) گرفته تا جان لیلی، پدرو کالدرون دلابارکا، ژان راسین، یاکوپ واسرمان و بسیاری دیگر.
