مارگاریتا یوسیفونا (ت. 24 سپتامبر [7 اکتبر سبک جدید] 1915، اودسا، اکراین، امپراتوری روسیه) شاعر و روزنامهنگار روسی و مبلّغ شوروی. او از اوان جوانی کمونیستی افراطی بود. در فاصله سالهای 1934 تا 1937 در مسکو و در جایی که بعدها مؤسسه ادبی گورکی نامیده شد، به تحصیل در رشته نویسندگی مشغول گردید. در اواخر دهه سی طرحوارههای منثور و خاطرات منظومی از سفرش به کشورهای آسیای مرکزی تحت نفوذ شوروی به نگارش درآورد. «زویا» (Zoya, 1942)، روایتی منظوم در مورد یک زن چریک شهید اهل شوروی است که برنده جایزه دولتی اتحاد جماهیر شوروی در 1943 شد. او پس از جنگ جهانی دوم به امریکای جنوبی رفت و به شکل منظوم و منثور، گزارشهایی از آنجا تهیه کرد؛ وی در فاصله سالهای 73-1970 در زمان حکومت آلنده در شیلی بود. در بیشتر اشعار او اصطلاحات و عبارات سیاسی رایج در شوروی تکرار میشد. «سال تولد» (God rozhdeniya, 1938)، «سنگها و علفها»(Kamni i travy, 1940)، «تپههای لنین»(Leninskiye gory, 1953)، «چند قدم» (Neskolko shagov, 1962) مجموعه شعرهای او هستند. آثار منتشرة بعدی او«مسیری در چاودار» (Tropinka vo rzhi, 1980)،مجموعه مقالاتوکتاب شعر «ربع یک قرن»(Chetvert veka, 1981) نام دارند.
