(همچنین به شکلafrit، afrite، efreet، ifritنوشته میشود) در شعر اغلب'af-'rēt, 'ef, 'if [در عربی ifrīt‘تلفظ میشود] در اساطیر اسلامی، طبقهای از جنهای شیطانصفت (ارواحی پایینتر از سطح فرشتگان و شیاطین) که قدرت و زیرکی فراوانی دارند. عفریت موجودی است از جنس دود که بالهای زیادی دارد، یا مذکر است و یا مؤنث و در زیر زمین زندگی میکند و به دفعات در خرابهها رفتوآمد میکند و در آنجا یافت میشود. همچون جن، عفریت نیز ممکن است مؤمن یا غیرمؤمن، خوب یا بد باشد، اما اغلب موجودی بدجنس و ظالم بهحساب میآید. استفاده نادر از اصطلاح عفریت (مؤنث آن عفریته) در قرآن (کتاب مقدس اسلام) و در حدیث (شواهدی که سخنان، اعمال یا تأیید حضرت محمد(ص) را بازگو میکنند) همیشه به شکل عبارت «و عفریت از میان اجنه» بوده و احتمالاً به معنای «سرکش» است. این کلمه مکرراً برای اطلاق به گروه کاملی از موجودات سرکش و ترسناک بهکار رفته، اما در دنیای مبهم ارواح، تمایز آنها از یکدیگر دشوار است؛ بنابراین عفریت عملاً از «مارد» که ابلیسی خبیث و سرکش میباشد، متمایز شده است. نیز نک JINNI
