[اصل آن ناشناخته است] در فرهنگ عامیانه شمال انگلستان (بهویژه یورکشر)، سگ دیوگونة مخوفی با دندانها و پنجة بزرگ که فقط شبها ظاهر میشود. عقیده بر آن است که هر کس آن را بهوضوح ببیند، بلافاصله بعد از آن خواهد مرد؛ درحالیکه هر کس فقط نظری بر آن حیوان بیندازد، فقط چند ماه زنده خواهد ماند. شیطان تیدورت، سگ سیاه وینچستر، پَدفوتِ ویکفیلد، و بارگست برونلی همه تجسّم این حیواناند. نظیرههای ویلزی آن سگ سرخ چشم گایلگی، سگ تاریکی، و کُن آنون، سگهای جهنّم، هستند؛ این حیوان در لنکشر، هیولایی است که تِرَش، اسکرایلر یا استرایکر نامیده میشود؛ در انجلیای شرقی، سگ یکچشمی است که شوک سیاه یا شاک نام دارد. گفته میشود که بارگست در منطقه منچستر بیسر است. بارگست در اثر شارلوت برونته به نام «جین ایر» نیز وجود دارد که در آن شخصیت اصلی داستان، که نام او در عنوان داستان آمده است، داستانهایی را درباره گیترش میشنود، که در قصّههای شمال انگلستان بهشکل اسب، قاطر یا سگ بزرگی نمود دارد.
