اسپانیاییآن آمادیس دِ گائولا. داستان منثور سلحشوری که ممکن است منشأ آن پرتغال باشد. اولین نسخه شناختهشده این اثر به تاریخ 1508 است که گارسی اوردونیس (یا رودریگس) دِ مونتالوو به اسپانیایی نوشته است؛ او ادعا میکند متون مخدوش و پر از غلط اولیه را تصحیح و اصلاح کرده است. دلایل بهدست آمده از خود اثر حاکی از این است که آماتیس از اوایل قرن چهاردهم یا اواخر قرن سیزدهم رواج داشته است. در نسخه مونتالوو، آماتیس خوشقیافهترین، شریفترین و شجاعترین شوالیه بوده است. داستان شاهکارهای شگفتانگیزش در جنگهای همیشه پیروزش با عشقش به اوریانا، دختر لیزوئارت، پادشاه انگلستان، پیوند خورده است. بیشتر شخصیتهای آماتیس براساس چهرههای رمانهای سلتی است و روح این اثر بسیار شبیه افسانه آرتور است. هرچند از جهانی با ماجراهای شاه آرتور متفاوت است. درحالیکه رمانسهای قبلی جامعه فئودالی را تصویر میکردند، آماتیس به سلطنت اقتداری اعطا میکند که حاکی از ظهور استبداد است. آماتیس خودش آرمانیتر از قهرمانان قبلی نظیر لانسلو و تریستان بود. در قرن شانزدهم تعدادی تکمله و تقلیدهای ضعیف از آن منتشر شد، سبکی که در آغاز قرن هفدهم بهوسیله هجو رمان دُن کیشوت اثر میگوئل د سروانتس ضربه مهلکی خورد، هرچند که سروانتس، آماتیس را در جایگاهی عالی نگه داشت. اولین اقتباس آماتیس به انگلیسی در 1567 انجام شد که یکی از بهترین ترجمههای انگلیسی، نسخه خلاصهشده رابرت ساودیِ شاعر است که اولین نسخه آن در 1803 منتشر شد.
