دانشنامه جامع علوم انسانی

دانشنامه جامع علوم انسانی

آنوی

Anouilh \a-'nüy\
نویسندگان
زینب مشتاقی
محمدعلی سلمانی ندوشن
ژان (ماری - لوسیئن‌ - پیئر) (ت. 23 ژوئن 1910، بوردو، فرانسه- و. 3 اکتبر 1987، لوزان، سوئیس) نمایش‌نامه‌نویسی که یکی از قوی‌ترین شخصیت‌های هنر تئاتر فرانسه شد و به‌عنوان استاد ماهر نمایش‌نامه‌های برتر به شهرت جهانی رسید. شیوه‌های شاخص آنوی شامل نمایش در نمایش، بازگشت به گذشته، نگاه به آینده و تعویض نقش‌هاست.
اولین نمایش وی، که در 1932 به روی صحنه رفت، «قاقم» (L’Hermine) نام داشت. او با «مسافر بدون بار» (Le Voyageur sans bagage) در 1937 به موفقیت رسید. «مجلس رقص دزدان» (Le Bal des voleurs, 1938) استعداد و قریحه طنزپرداز وی را نشان داد. از نمایش‌نامه‌های «آنتیگون» (Antigone, 1944)، «چکاوک» (L’Alouette, 1953)، و «بکت یا مایه افتخار پروردگار» (Becket ou l’honneur de Dieu, 1959) به‌عنوان مهم‌ترین موفقیت‌های وی نام برده می‌شود. آنوی ناتورالیسم و رئالیسم را رد کرده و در عوض از طریق آنچه که آن را «تئاتریکالیسم» نامید، شعر و تخیل را به صحنه نمایش برگرداند. آنوی تنوع در به‌کارگیری شیوه را نشان داده و به جای به‌کارگیری بی‌قید و شرط از اسطوره‌های یونان باستان، به بازنویسی تاریخ و کمدی – باله و کمدی نوین شخصیت پرداخت. در اولین نمایش‌های وی این سؤال مطرح است که فرد برای به‌دست آوردن شادی تا چه اندازه باید از حقیقت چشم‌پوشی کند. بعضی از شخصیت‌های نمایش‌نامه‌های وی حقیقت را به‌مثابة امر محتوم و اجتناب‌ناپذیر می‌پذیرفتند، بعضی تظاهر می‌کردند و بعضی دیگر نظیر آنتیگون، هرگونه چشم‌پوشی از حقیقت را رد می‌کردند. آثار بعدی وی شیفتگی عمیقش به حقیقت و توهم نمایشی و دل‌مشغولی روزافزون وی به پوچی زندگی انسان را نشان می‌دهند.