(در انگلیسی امریکایی معمولاً الکات تلفظ میشود) لوئیزا می (ت. 29 نوامبر 1832، جرمنتاون پنسیلوانیا، ایالات متحده امریکا - و. 6 مارس 1888، بوستون، مساچوستس) مؤلف امریکایی که شهرت وی بهسبب نگارش کتابهای کودکان، بهویژه «زنان کوچک»(Little Women) است. آلکت بیشتر زندگیاش را در بوستون و کونکورد در ایالت مساچوستس گذراند و در آنجا نزد رلف والدو امرسن، تئودور پارکر، و هنری دیوید تورو رشد کرد. او خیلی زود دریافت که پدر تعالیگرای او خیالپردازتر از آن بود که بتواند زندگی همسر و چهار دخترش را تأمین کند. پس از شکست فروتلندز، جامعهای آرمانی که پدرش بانی آن بود، دغدغه همیشگی لوئیزا برای رفاه خانوادهاش آغاز شد. او برای کسب پول، مدتی کوتاه به تدریس پرداخت، بهعنوان خدمتکار کار کرد و در نهایت، نویسندگی را آغاز کرد. او کار نویسندگی را با نوشتن آثار مبتذل شروع کرد، اما بعداً آثار جدیتری به نگارش درآورد. او، که از حامیان پرشور لغو بردهداری بود، در طول جنگ داخلی امریکا بهعنوان پرستار و بهصورت داوطلب خدمت کرد؛ اما بهعلت شرایط غیربهداشتی بیمارستان به حصبه مبتلا و به خانه فرستاده شد. آلکت هیچوقت به شکل کامل بهبود نیافت، اما انتشار مکاتباتش بهصورت کتاب «دستنوشتههای بیمارستان» (Hospital Sketches, 1863) سبب شهرت وی شد. داستانهای او بهتدریج در The Atlantic Monthly(AtlanticTheکنونی) به چاپ رسیدند. او زندگینامة خودنگاشت «زنان کوچک» (Little Women, 1868-69) را تحت فشار مالی شدید به نگارش درآورد. این کتاب با موفقیت آنی روبهرو شد و آلکت در 1869 توانست در دفتر خاطراتش بنویسد «همه قرضها ادا شدند ... خدا را شکر!». دیگر کتبی که برمبنای تجربیات گذشته او به نگارش درآمدند عبارتانداز: «یک دختر اُمّل» (An Old-Fashioned Girl, 1810)، «کیف پارهپوره عمه جو» (Aunt Joe’s Scrap Bag, 1872-82، در 6 جلد)، «مردان کوچک، زندگی در پلامفیلد با پسران جو» (Little Men: Life at Plumfield with Joe’s Boys, 1871)، «هشت عموزاده» (Eight Cousins, 1875)، و «پسران جو و اینکه آنها چگونه از آب درآمدند»(Joe’s Boys and How They Turned Out, 1886). او، که بهشدت بیمار و دائماً در رنج بود، سالهای پایانی زندگیاش را با اندوه مرگ مادر و جوانترین خواهرش، می، سپری کرد زیرا که نگهداری از دختر کوچک خواهرش بهعهده وی قرار گرفته بود.
