بیسنته (ت. 26 آوریل 1898، سویل، اسپانیا- و. 14 دسامبر 1984، مادرید) شاعر اسپانیایی و عضوی از گروه «نسل 1927» که در 1977 جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. او عمیقاً تحت تأثیر شیوه سوررئالیستی در سرودن شعر بود. آلساندره در رشتههای حقوق و مدیریت بازرگانی تحصیل کرد و از 1920 تا 1922 به تدریس حقوق تجارت مشغول شد. او در 1925 بهشدت بیمار شد و در طول دوره نقاهتش، اولین اشعارش را به نظم درآورد. اگرچه در فاصله سالهای 1936 تا 1944 اشعار او ممنوع شد، اما وی در طول جنگ داخلی اسپانیا در آنجا ماند. او در 1449 به عضویت فرهنگستان سلطنتی اسپانیا انتخاب شد. اولین کتاب برجسته او، «ویرانی یا عشق» (La destrucción o el amor, 1935)، جایزه ملی ادبیات را به خود اختصاص داد. او در این اثر به دورنمای شناسایی بشر از دنیای مادی پرداخت. تأکید بیشتر بر زندگی بشر در «تاریخ مکتب» (Historia del corazón, 1954)، و «در یک محدوده وسیع» (En un vasto dominio, 1962) دیده میشود که هر دو به زمان، مرگ و همبستگی بشر میپردازند. اشعار بعدی او ماهیت ماوراءطبیعی دارد. او در کتابهای «اشعار کمال» (Poemas de la consumacion, 1968)، و «گفتوگوهای بصیرت» (Diálogos del conocimiento, 1974) به بررسی مرگ، دانش و تجربه میپردازد. او علاوه بر سرودن اشعاری با نوآوری و عمق زیاد، اثر منثور قابل توجه «ملاقاتها» (Los encuentrós, 1958) را به چاپ رساند که کتابی با طرحهای جالب از نویسندگان همدورهاش است.
