دانشنامه جامع علوم انسانی

دانشنامه جامع علوم انسانی

ابرامف، فیودور (الکساندروویچ) (ت. 29 فوریه 1920، ورکولا، روسیه بلشویک، اتحاد جماهیر شوروی - و. 14 می 1983، لنینگراد [سنت‌پترزبورگ]) نویسنده، منتقد ادبی و عضو فرهنگستان روسیه که آثارش بر مشکلات و تبعیضی که کشاورزان روسی با آن روبه‌رو بودند، تکیه می‌کرد.

چکیده
ابرامف، که از نسل کشاورزان بود، در دانشگاه دولتی لنینگراد تحصیل ‌کرد و به‌‌علت گذراندن خدمت سربازی در جنگ جهانی دوم، تحصیل خود را ناتمام گذاشت. در 1951 از دانشگاه فارغ‌التحصیل و سپس تا 1960 در آنجا به تدریس مشغول شد. در این زمان، او نویسنده‌ای تمام‌وقت شده بود. مقاله‌اش به نام «مردم روستای کالخوز در نثر پس از جنگ» (Lyudi kolkhoznoy derevni v poslevoyennoy proze, 1954 که به مخالفت با مقامات می‌پرداخت، تصویر زندگی روستایی در نظام کمونیستی را ترسیم می‌کرد، و ازسوی اتحادیه نویسندگان محکوم شد. در مقاله بعدی، که موجب اخراج او از کادر سردبیری روزنامه Neva شد، ابرامف لغو قانونی را درخواست کرد که کشاورزان را از داشتن گذرنامه مسافرت‌های داخلی محروم می‌کرد؛ او همچنین از تخصیص سهم‌ بیشتر سود کار کشاورزان به خود آنها حمایت کرد. اولین رمان او «برادران و خواهران» (Bratya i syostri, 1958) به محرومیت‌ها و زندگی سخت روستاییان شمال روسیه در طی جنگ جهانی دوم می‌پردازد. دو اثر بلند دیگر او «دو زمستان و سه تابستان» (Dve zimy i tri leta, 1968) و «راه و چهارراه» (Puti-pereputya, 1973) نام دارند. داستان بلند وی از زندگی روستایی تحت عنوان «پریاسلینز» (Pryasliny, 1974) گرد‌آوری شده و چهارمین و آخرین رمان او «خانه» (Dom, 1978) نام دارد.
 
 
زینب مشتاقی