پیو، نام خانوادگی کامل او باروخا ای نسی (ت. 28 دسامبر 1872، سان سواستیان، اسپانیا- و. 30 اکتبر 1956، مادرید) نویسنده اهل باسک که مشهورترین رماننویس عصر خویش در اسپانیا محسوب میشد. باروخا، بهعنوان عضو نسل 98، علیه جنبههای ملالآور زندگی اسپانیایی طغیان کرد. دو کتاب اولش مجموعۀ داستانی کوتاه با نام «زندگیهای تیره و تار» (Vidas sombrias, 1900) و رمان «خانه ازگُری» (La casa de Aizgoori, 1900) بود؛ وی همچنین 11 کتاب سهگانه نوشت که به مسائل اجتماعی معاصر میپردازد و مهمترین این آثار با عنوان «تقلا برای زندگی» (La lucha por la vida, 1904) موضوع فقر و فلاکت در بخشهای فقیر مادرید را ترسیم میکند. بلندپروازانهترین اثر در بین بیش از 100 رمان وی «خاطرات یک مردِ عمل» (Memorias de unhombre de acción, 1913-28) نام دارد که مشتمل بر مجموعهای از 14 رمان و 8 کتاب داستان کوتاه است که به موضوع یک یاغی قرن نوزدهم و دوران زندگی وی میپردازد. یکی از بهترین رمانهای باروخا «تسالاکائین ماجراجو» (Zalacain el aventurero, 1919) است. رمانهای وی بهعلت دیدگاههای ضد مسیحیت، تأکید سرسختانه بر اعتقادات مخالف کلیسا، و تا حدودی رفتار بدبینانه، هرگز به محبوبیت مهّمی دست نیافتند. گفته میشود سبک موجز و بدون پیرایه وی، که کمانگاری را در بهترین شکل ممکن به کار میگیرد، الهامبخش ارنست همینگوی بوده است.
