(در زبان سنسکریت: «کتاب جنگل») هر یک از متونی که پس از گسترش کتب مذهب برهمایی نوشته شده یا تفسیرهایی از سرودهای ودا که حدود سالهای 900 تا 700 ق.م. در هند بهوجود آمد. این کتابها از لحاظ اینکه ممکن است اطلاعاتی را در مورد آیینهای رازآمیزی که افراد مشخصی آنها را اجرا کردند دارا باشند، از برهمنها متمایزند و اغلب دارای تفکری فلسفی در مورد درون، که معنی قرون وسطای قربانی کردن است، هستند؛ بهطوریکه متضاد حقیقت آنها یعنی نمایش ظاهری. قسBRĀHMAŅA، UPANISHAD؛ نیز نکVEDA
