[چینی آن báihua] در ادبیات چینی، سبک بومی چینی که بهمثابه زبانی نوشتاری در جنبشی برای احیای زبان ادبی کلاسیک چین اتخاذ شد و ادبیات را برای شهروندان متوسط قابل دسترستر کرد. هوشی، فیلسوف و تاریخدان، در 1917 این سبک را آغاز کرد. نهضت ادبی بایهوا موفق شد که زبان کتب درسی، نشریات ادواری، روزنامهها و اسناد دولتی شود و موجی از ادبیات جدید در سبک بومی ایجاد کند. در 1922 حکومت، بایهوا را زبان ملّی اعلام کرد. بایهوا از قدیم، پایینتر از گوون(guwen) تلقی و استفاده از آن برای نوشته خلاق بهطور آگاهانه لغو شده بود. قسGUWEN
