نایجل (مارلین) (ت. 3 دسامبر 1908، ویلتشیر، انگلستان- و. 17 مارس 1970، لندن) رماننویسی که با پژوهشهای روانشناسانة رُمان محبوبیت کسب کرد. پس از تحصیل در دانشگاه کیمبریج، وقت خود را به دو بخش فعالیت پژوهشی در علم و صنعت (در جایگاه روانشناس صنعتی) و نویسندگی تقسیم کرد. وی طیّ جنگ جهانی دوّم، معاون مشاور علمی در شورای نظامی بود. بالچین در مشهورترین رمان خود، «پستوی کوچک» (The Small Back Room, 1943)، به توصیف مکالمات، رفتار و دسیسة «متخصصان پشت جبهه» برای تصاحب مقام و قدرت میپردازد که وی در طی جنگ با آنها کار کرده بود. «جلّاد من» (Mine Own Executioner, 1945) روایتگر سرگذشت روانپزشکی است که از درمان بیماری روانی خویش عاجز است. ناتوانیهای جسمانی و مشکلات روانی موضوعی است که در رمانهایی مانند «یک نوعِ خیانتکاران» (A Sort of Traitors, 1949)، که در آن قهرمان داستان خلبانی است که دو دستش را از دست داده است و همچنین در رمان «سقوط گنجشک» (Fall of a Sparrow,1955)، که روایتگر فرایندهای ذهنی افراد جامعهستیز است، مرتباً تکرار میشوند.
