چکّو (ت.حدود 1260، سیئنا [ایتالیا] - و.حدود 1312) شاعری که استاد اولیه شعر کمیک ایتالیا بود. اطلاعاتی در دست است که نشان میدهد او ازدواج کرده، فرزندانی داشته، خدمت نظام رفته، مدتی تبعید شده، زمانی با قانون مشکل داشته است، و فردی عیّاش، شرابخوار و قمارباز بوده است. بعضی منتقدین او را بهسبب غزلوارههایش که توهین حتی به والدینش، همسرش، آموزگارش و همینطور شاعران معاصرش همچون دانته و گوئیدو کاوالکانتی در آن دیده میشود، مردی عصبی میدانند. اگرچه منتقدین دیگر موضوع مطالب وی و رفتارش را به سنت و رسم اروپای قرون وسطای گولیاد نسبت میدهند، که دنبالهروهای نویسندگان سبک هرزگی و نظم بیادبانه بودند. بههرحال انگیزهاش هر چه که بوده، وی به شعرش با مهارت قابل توجه، زبان پرشور و حس عمیق به ناسازگاریهای زندگی روح داده است. آثار آنجولیئری در «غزلوارههای کمیک و واقعگرای دو قرن اول» (Sonetti burleschi e realistici dei primi due secoli, 1960) و «مجموعه غزلوارهها» (Il canzoniere, 1946) جمعآوری شده است. ترجمهای به نام «غزلوارههای دلنشین و آدم مزاحم خوشرفتار» (The Sonnets of Handsome and Well-Mannered Rogue) در 1970 از وی چاپ شد.
