اهل ساموترس (ت.حدود 217 ق.م-و. 145 ق.م، قبرس) منتقد و دستوری یونانی که به‌واسطة مطالبش در مطالعات هومری معروف است. اریتارکوس در اسکندریه اقامت داشت؛ جایی‌که او شاگردی اریستوفانس بیزانسی را کرد و در حدود 153 ق.م کتابدار اصلی آنجا شد. او پس از آن به قبرس رفت. او مدرسه لغت‌شناسان را با نام اریستارکیئنز بنیاد گذاشت، که به مدت طولانی در اسکندریه و پس از آن در روم رونق داشت. سیسرو و هوراس او را برترین منتقد می‌دانستند. آثار او در سه دسته قرار می‌گیرند: (1) دو ویرایش از متن هومر و ویرایش‌هایی از هسیود، پیندار، آرخیلوخوس، آلکایوس، و آناکریون؛ (2) تفاسیر متعدد برآثار این شاعران و بر آثار آیسخولوس، سوفکلس، اریستوفانس و هرودوتوس؛ (3) راهنماهای انتقادی به‌خصوص بر مسائل مربوط به مشکلات متن آثار هومر.
بهلولی فسخودی، محسن. (1404). اریستارکوسِ (آریستارخوس). (e12482). دانشنامه جامع علوم انسانی، دانشنامه جامع علوم انسانی(دانشنامه ادبیات جهان- جلد 1)، e12482
MLA
بهلولی فسخودی، محسن. "اریستارکوسِ (آریستارخوس)" .e12482 ، دانشنامه جامع علوم انسانی، دانشنامه جامع علوم انسانی، دانشنامه ادبیات جهان- جلد 1، 1404، e12482.
HARVARD
بهلولی فسخودی، محسن. (1404). 'اریستارکوسِ (آریستارخوس)'، دانشنامه جامع علوم انسانی، دانشنامه جامع علوم انسانی(دانشنامه ادبیات جهان- جلد 1), e12482.
CHICAGO
بهلولی فسخودی، محسن، "اریستارکوسِ (آریستارخوس)." دانشنامه جامع علوم انسانی، دانشنامه جامع علوم انسانی دانشنامه ادبیات جهان- جلد 1 (1404): e12482,
VANCOUVER
بهلولی فسخودی محسن. اریستارکوسِ (آریستارخوس). دایره المعارف. 1404;دانشنامه جامع علوم انسانی(دانشنامه ادبیات جهان- جلد 1):e12482.
