[در لاتین متأخر allusio، بازی با کلمات، بازی، مشتقی از alludere لاتین به معنی بازی با چیزی، اشاره به چیزی بهصورت تمسخرآمیز، گرفته شده ازadبه معنی ludere به معنی بازی کردن] در ادبیات، اشارهای ضمنی یا مستقیم به یک شخص، واقعه، شیء، یا بخشی از متن دیگر. تلمیح با صنایعی همچون نقل قول مستقیم، تقلید یا تقلید مسخرهآمیز متفاوت است. بیشتر تلمیحها بر این فرض قرار دارند که دامنهای از دانش وجود دارد که هم نویسنده و هم خواننده از آن آگاه هستند و لذا خواننده میداند که مرجع اشاره چیست؛ لذا تلمیح به شخصیتهای کتاب مقدس و اسطورهشناسی کلاسیک در ادبیات غرب شایع است.
