دسیموس ماگنوس (ت. 310، بوردیگالا، گول، [امروزه بوردو، فرانسه]-و. حدود 395، بوردیگالا) شاعر لاتینی و عالم علم بدیع که تمایل وی توجه به مسائل استانی زادگاهش، گول، بود. اوسونیوس در مدرسه معروف بوردیگالا ابتدا بهعنوان معلم دستور زبان و سپس در جایگاه عالم علم بدیع مشغول تدریس شد. او همچنین بهطور خصوصی به امپراتور گراتیان تدریس مینمود که همین سبب ارتقای وی به مقام ریاست کنسولگری افریقا، ایتالیا و گول در 379 شد. پس از قتل گراتیان در 383، اوسونیوس برای مطالعه و نوشتن به سرزمین خود در گارون ریور بازگشت. سالهای آخر عمرش را بهکار دلخواه و تربیت شاگرد برجستهاش پائولینوس از نولا (اسقف و فرد مقدس و روحانی بعدی) اختصاص داد و زندگی بازنشستگی کشیشی را جایگزین ادبیات کرد و آن را کنار گذاشت. دفاع اوسونیوس و نامههای دردناک او به پائولینوس تا زمان مرگش ادامه داشت. اوسونیوس بهدلایل جزیی مجبور شد چند اثر را ناتمام باقی گذارد. از جمله این آثار «بازی هنر» (Technopaegnion)، مجموعه شعری که هر بیت آن به یک کلمه تکهجایی خاتمه مییابد، است. اوسونیوس زندگینامه خودنگاشت مفیدی به نام «پیشگفتارها» (Praefatiunculae)؛ «شعرهای کوتاه» (Eclogae)، نظمهایی راجع به نجوم و ستارهشناسی؛ «ترتیب شهرهای مهم» (Ordo nobilium urbium)؛ «نمایشنامه هفت حکیم» (Ludus septem sapientum)، اثری پیشرو در گونه نمایشنامة اخلاقی؛ و بسیاری از قطعات هجایی دیگر را از خود برجای گذاشت. شیفتگی و علاقه عاطفی وی به ارتباطات قدیمی در مجموعهای از اشعار وی در زمینه «اقوام و بستگان مرده» (Parentalia) و «پروفسورهای بوردیگالا» (Professores Burdigala) مشاهده میشود؛ این مجموعهها تصویرهای دلپذیری هستند که بهشکلی ارزشمند زندگی استان گالیک را به تصویر میکشند.
