[یونانی آن autotelếs به معنای کامل بالذات (فینفسه کامل)] اعتقادی که براساس آن یک اثر هنری، خاصه اثر ادبی، فینفسه غایت است یا توجیه خاص خود را دارد و در خدمت مقصدی اخلاقی یا تعلیمی نیست. طرفداران مکتب انتقادی نوین این عقیده را اقتباس کردند. این عقیده همچنین مشابه آموزه «هنر برای هنر» (art for art's sake)، نیز هست که خاص نهضت زیباییشناسی قرن نوزدهم بود.
