ایتالیایی آن آکادمیا دلارکادیا، آکادمی ادبی که در 1690 در روم بنیاد نهاده شد تا مارینیسم، سبک شعری غالب در ایتالیای قرن هفدهم، را به مبارزه طلبد. آرکادییها براساس شعر کلاسیک و بهخصوص شعر روستایی رومی و یونانی، در جستوجوی سبک شعری طبیعی و سادهای بود. فرهنگستان آرکادیا از ملکه کریستینای سوئد، که از تاج و تخت دست کشیده بود، الهام گرفت و حلقهای مجموعه ادبی را در روم گرد هم آورد. پس از مرگ کریستینا در 1689، دوستانش فرهنگستان را تأسیس کردند تا بهطور دائم، جلساتی را در آنجا داشته باشند. آنها فرهنگستان را آرکادیا، که منطقهای چراگاهی در یونان باستان بود، نامیدند و برای خود، اسامی یونانی انتخاب کردند. با اینکه اغلب اشعار آرکادیایی پیش پاافتاده و خودمانی بود، امّا فرهنگستان دو نویسندة برجسته در قرن هفدهم و هجدهم داشت: پائولو رولی، که دارای مهارتی خاص در شعر بزمی بود و پیئترو متاستاسیو، که یکی از بزرگترین ترانهسرایان و نویسندگان اشعار اپرا در ادبیات ایتالیا بهشمار میرفت. گابریلو کیابررا، که در زمینه اشعار موزون تجربه زیادی داشت، نیز یک آرکادیایی بود. بههمینترتیب گابرییل روسّتی (پدر شاعران انگلیسی، دانته گابرییل و کریستینا روستی) و پوپ لئو سیزدهم، شاعر چیرهدستی که برای دویستمین سالروز فرهنگستان شعری سرود، از جمله چهرههای آرکادیایی بودند. فرهنگستان آرکادیا تأثیر مهمی بر سادهسازی شعر ایتالیایی داشت و الهامبخش بسیاری از کلونیهای آرکادیایی بود، که هدف ادبی خاصی نداشتند، اما در جستوجوی بازگشت به هویت شبانی خود بودند. در 1925 فرهنگستان تبدیل به مؤسسهای تاریخی و آکادمیک شد و نام آن به فرهنگستان ادبی ایتالیا (آکادمیا لتراریا ایتالیانا) تغییر یافت.
