رافائل (ت. 16 دسامبر 1902، پوئرتو دسانتا ماریا، اسپانیا) نویسنده اسپانیایی ایتالیایی- ایرلندیتبار که بهعنوان یکی از شاعران بزرگ قرن بیستم اسپانیا مورد توجه است. آلبرتی قبل از 1923 زمانی که شروع به چاپ اشعارش در مجلات کرد، بهعنوان نقاش به موفقیتهایی دست یافته بود. اولین کتاب شاد شعرش به نام «دریانورد روی زمین» (Marinero en tierra, 1925) دریای ناحیه زادگاهش کادیس را یادآوری میکرد که بهسبب آن جایزه ملی را بهدست آورد. آلبرتی، که عضوی از نسل معروف 1927 بود، تأثیر گنکوریست را در آثار منتشرشدهاش در این ایام یعنی «سپیدهدم گل شببو» (El alba del alhelí, 1927)، و «آهک و آهنگ» (Cal y canto, 1928) نشان میدهد. اگرچه با کتاب بعدیاش به نام «درباره فرشتگان» (Sobre los ángeles, 1929)، که تا حدودی سوررئالیست است، خود را بهعنوان یک صدای کامل و شخصی تثبیت میکند. آلبرتی در جنگهای جمهوریخواهی اسپانیا جنگید و پس از آن، به آرژانتین گریخت. در 1941 مجموعه شعری به نام «در میان گل میخک و شمشیر» (Entre el clavel y la espada) و در 1942 زندگینامة خودنگاشتی به نام «بیشه تباهشده» (La arboleda perdida) و کتابی در مورد جنگ داخلی به نام «از یک لحظه تا لحظه دیگر» (De un momento a otro) را منتشر کرد. او مجموعه شعری را، که از نقاشی الهام گرفته شده بود، به نام «دربارة نقاشی» (A la pintura, 1945) و مجموعههایی با موضوعات دریایی نظیر «مدّ دریا» (Pleamar, 1944) چاپ کرد. وی از 1961 تا 1977، که به اسپانیا بازگشت، در ایتالیا زندگی کرد.
