ژاک (ت. 30 اکتبر 1513، ملون، نزدیک پاریس، فرانسه – و. 6 فوریه 1593، اوسر) اسقف و محقق هنر و ادبیات باستان که بهعلت ترجمه «حیات موازی» (Les Vies des hommes illustres Grecs et Romains, 1559) اثر پلوتارک معروف است که نقش بسزایی در شکلگیری مفهوم قهرمان تراژدی در ادبیات نوزایی داشت. آمیو در دانشگاه پاریس و سپس بورژ تحصیل کرد و در همانجا، استاد لاتین و یونانی شد و «اتیوپیکا» (Aethiopica) اثر هلیودوروس را ترجمه کرد. بهجهت ترجمه این اثر، فرانسوای اول با اعطای سرپرستی صومعه بلوزون به وی ماموریت داد تا ترجمه «زندگیها»ی (Lives) پلوتارک را کامل کند. به این دلیل، او به روم رفت تا نسخه خطی پلوتارک را در واتیکان مطالعه کند. در بازگشت به فرانسه، به سمت معلم خصوصی پسران آنری دوم منصوب شد. این دو، سببِ ارتقای مقام او بهعنوان مأمور اصلی جمعآوری صدقات و در 1570 اسقف اوسر شدند. آمیو هفت کتاب از مجموعه «کتب تاریخی» (Bibliotheca historica, 1554) از آثار دیودوروس سیکولوس؛ «دافنیس و کلوئه» (Daphnis and Chloe, 1554) اثر لانگوس؛ و «اخلاقیات» (Morolia, 1572) اثر پلوتارک و همچنین «زندگیها» (Lives) را ترجمه کرد. رقابت و برتریجویی آمیو سهم مهمی در توسعه اومانیسم نوزایی در فرانسه و انگلستان داشت؛ بهعلاوه، آمیو حس شناسایی گذشته و آشنایی با نویسندگان نسلها، شخصیتها و موقعیتهای مختلف و تلاش برای الگوگیری از آنها را در خواننده ایجاد میکرد. او همچنین سبک ساده و خالصی را در نگارش فرانسه بهوجود آورد که سر تامس نورت (1579) آن را به انگلیسی ترجمه کرد که تفسیر آن، منبع الهام برای نمایشنامههای رومی ویلیام شکسپیر بود.
