ایوو (ت. 10 اکتبر 1892، دولاک، در نزدیکی تراونیک، بوسنی– و. 13 مارس 1975، بلگراد، یوگسلاوی) نویسنده رمانها و داستانهای کوتاه صربی– کراواتی که در 1961 برنده جایزه نوبل ادبیات شد. سرآغاز شهرت آندریچ به اثر او تحت عنوان «نقطه ایکس» (Ex Ponto, 1918) باز میگردد؛ اثری منثور، غنایی و متفکرانه که در دوران بازداشت وی بهدلیل فعالیتهای سیاسی ملیگرایانهاش در جنگ جهانی اول نگاشته شد. مجموعه داستانهای کوتاه او در فواصل مختلف از 1920 به این سو به چاپ رسیدند. پس از جنگ جهانی اول، او وارد حوزه سیاسی یوگسلاوی شد. از سه رمان وی که در طول جنگ جهانی دوم نگاشته شد، دو اثر با عناوین «حکایت بوسنی یا روزگار کنسولها» (Travnička hronika, 1945) و «پلی بر درینا» (Na Drini ćuprija, 1945) به تاریخ بوسنی میپردازند. آثار آندریچ فلسفه جزمگرایانه او و حس همدردی وی با بشریت را نشان داده و با حالتی جدی و با زبانی بهغایت زیبا و سره نگاشته شده است. ترجمههای دیگر آثار آندریچ «حیاط نفرینشده» (The Damned Yard, 1992)، و «گفتوگو با گُیا» (Conversation with Goya, 1992)نام دارند.
