گوستاوو آدولفو، نام اصلی او گوستاوو آدولفو دومینگس باستیدا (ت. 17 فوریه 1836، سویل، اسپانیا - و. 22 دسامبر 1870، مادرید) شاعر و نویسنده اواخر دوره رمانتیک که یکی از اولین شاعران مدرن اسپانیا محسوب میشود. بکر در 17 سالگی در جستوجوی حرفه ادبی به مادرید رفت و از 1861 تا 1868 با روزنامه El Contemporáneo همکاری میکرد. مهمترین آثار ادبی وی یکصد «شعر» (Rimas)، مجموعهای متشکل از 20«افسانه» (Leyendas) به نثر و رسالههای ادبی «نامههایی از حجره من» (Cartas desde mi celda)، که در صومعه وروئلا در 1864 نوشته شده، میباشند. اگرچه بسیاری از اشعار و آثار منثور وی بهطور جداگانه در El Contemporáneo چاپ شده بود، اما تا بعد از مرگش بهصورت کتاب منتشر نشدند. شعر وی، که شاید معروفترین اثر وی باشد، پراحساس، ملایم و عمیقاً ذهنی هستند. اشعار بکر، موضوعات عشقـ بهخصوص ناامیدی و تنهاییـ و نیز رموز و اسرار زندگی و شعر را روایت میکند. قطعات نثر وی مشحون از فضای قرون وسطا، شخصیتهای فوق طبیعی نظیر حوری و شخصیتهای مرموز، و نیز فضایی رؤیایی و غیرواقعی هستند. داستانهای وی، که بیشتر سبک تغزلی دارند، براساس موضوعات عشق، مرگ و جهان دیگر نوشته شدهاند.
