یژی (ت. 19 آگوست 1901، ورشو، لهستان- و. 19/20 آوریل 1983، ورشو) نویسنده لهستانی رمان و داستان کوتاه و ناراضی سیاسی. انجیفسکی در دانشگاه ورشو تحصیل کرد و برای یک هفتهنامه ادبی محافظهکار به نام Prosto z mostu(«مستقیم از منبع») مقاله مینوشت. او نویسندگان کاتولیک فرانسوی یعنی فرانسوا موریاک و ژرژ برنانوس را تحسین میکرد و رمانهایش تحت عناوین «راههای اجتنابناپذیر»(Drogi nieuniknione, 1936) و «آهنگ قلب» (Lad serca, 1938) نشاندهندة تأثیر آنها هستند. انجیفسکی در طول جنگ جهانی دوم در ورشو ماند و فعالانه مقاومت کرد. او در 1949 بهعنوان رئیس اتحادیه نویسندگان لهستان انتخاب شد و چندین کتاب رئالیستی سوسیالیست نوشت. اما پس از 1956 به یکی از منتقدان ادبی اصلی تبدیل شد که در خدمت دولت بود. بسیاری از نوشتههای او، که در لهستان و در اواخر دهه 50 و دهه 60 چاپ شد، حاوی انتقادهای ضمنی از دولت بود و حتی برای چند سال، آثارش مجوز چاپ نیافتند. بیشترین شهرت انجیفسکی بهواسطه اثر طنز او تحت عنوان «خاکسترها و الماسها»(Popiól i diament, 1948) است که در 1961 فیلمی به اقتباس از آن ساخته شد. این اثر را نابترین رمان او میدانند که در آن انجیفسکی وضعیت اسفبار ملیگرایان جوان لهستانی را در مقایسه با کمونیستهای ایدهآلیست در فاصله زمانی کوتاه پس از جنگ جهانی دوم توصیف میکند.
