لئونور دی، مارکسا دی آلورنا، نام مستعارِ آلسیپه یا السیپّه (ت. 1750، لیسبون، پرتغال-و. 1839، لیسبون) شاعر پرتغالی که شعرش پلی بین دورههای ادبی آرکادیا و رمانتیسم در پرتغال ایجاد کرد. نظم تأثیرگذار، ترجمهها و نامههای او در مجموعه ششجلدی «نسخههای شاعرانه» (Obras poéticas, 1844) جمعآوری شده است. هنگامیکه مادربزرگ آلمئیدا بهعلل سیاسی در 1758 اعدام شد، وی همراه مادر و خواهرش تا 1777 در صومعه چلاس زندانی بود. فرانسیسکو مانوئل دُناشسیمنتو معلم خصوصی او بود و نام آرکادینیِ آلسیپه به او داد. آلمئیدا بعد از تأسیس گروهی سیاسی به نام انجمن گل سرخ از 1803 تا 1814 در لندن بهسر برد. تا هنگام بازگشتش به لیسبون، عنوان مارکسا دی آلورنا را بهدست آورد و یک گروه ادبی تأسیس کرد. سرودههای متنوع او با مفاهیم آرمانیای چون آزادی سیاسی و پیشرفت علمی مربوط بود. از میان ادبایی که او آثارشان را ترجمه یا تفسیر کرد، هومر، هوراس، الگزاندر پوپ، الیور گولدسمیت و آلفونس دولامارتین قابل ذکر هستند.
