دان، نام مستعارِ دانیل آندرشون (ت. 6 آوریل 1888، اسکاتلوسبرگت، سوئد - و. 20 سپتامبر 1920، استکهلم) نویسنده سوئدی ادبیات طبقه کارگری که یکی از چند شاعر معروف سوئد شد. آندرشون، که در خانوادهای فقیر به دنیا آمد، پیش از آنکه موعظهگر شود، به شغل هیزمشکنی و زغالفروشی مشغول بود. «ماجراهای زغالساز» (Kolarhistorier, 1914)، «سرودههای نگهبان کوره زغال»(Kolvaktarens visor, 1915) دو عنوان از اولین آثار منتشر شده او هستند. گزیدهای از این دو مجموعه تحت عنوان «ترانههای عامیانه زغالساز و چند شعر دیگر» (Charcoal Burner’s Ballad & Other Poems) به انگلیسی ترجمه شده است. او کتاب شعر دیگری در دوران حیات خویش به چاپ رساند که «اشعار عامیانه سیاه» (Svarta ballader, 1917)نام داشت؛ همچنین دو رمان زندگینامه خودنگاشت به نامهای «سه بیخانمان» (De tre hemlösa, 1918)، و «میراث دیوید رام»(David Ramms arv, 1919) را به رشته تحریر درآورد. بخش قابل توجهی از شعر و نثر او، پس از مرگش، در دو مجموعه تحت عناوین «آخرین درو»(Efterskörd, 1929) و «چاپ شدهها و چاپ نشدهها»(Tryck och Otrycke, 1942)منتشر شد.
