لئوپولدو، نام خانوادگی کامل او آلاس ای ایورینیا، لقب او کلارین (ت. 25 آوریل 1852، سامورا، اسپانیا- و. 13 ژوئن 1901، اوویدو) رماننویس و تأثیرگذارترین منتقد ادبی اسپانیا در اواخر قرن نوزدهم. مقالههای نیشدار و غالباً خصمانه، او را به هراسآورترین منتقد ادبی اسپانیا تبدیل کرده بود. او پس از تحصیل در رشته حقوق در مادرید، در 1870 به دانشگاه اوویدو رفت و پس از دریافت مدرک تحصیلیاش بهعنوان استاد در این دانشگاه، به کار مشغول شد و تا آخر عمرش در همین سمت باقی ماند. اولین رمانهای او، یعنی «همسر نایبالسلطنه» (La regenta, 1884-85) و «تنها پسر او» (Su únici hijo, 1890)، دو رمان از برجستهترین رمانهای طبیعتگرای اسپانیا در قرن نوزدهم بهحساب میآیند. این کتابها بدون هیچ اغماضی جامعه محلیِ وتوستا، یک شهر خیالی مبتنی بر الگوی اوویدو، را به تصویر میکشند. داستانهای کوتاه او، آنچنان که در «داستانهای اخلاقی» (Cuentos morales, 1896) و «خروس جنگی سقراط» (El gallo de Sócrates, 1900) آورده، نسبت به رمانهایش ارزش کمتری دارند.
