آنّا، نام مستعار لوچیا لونگی لوپرستی (ت. 1895، فلورانس، ایتالیا- و. 1985، رونچی). زندگینامهنویس ایتالیایی، منتقد و نویسندة داستانهایی دربارة مبارزات زنان برای حقوق برابر است. بانتی در رشتة هنر فارغالتحصیل و سردبیر ادبی مجلّة هنری Paragone شد. نخستین آثار خلاقۀ او داستانهای کوتاه و رمانی به نام «هفت ماه» (Sette lune, 1941) بود که موضوع اولیة آنها، که بهطور مکرر در بسیاری از آثار وی دیده میشود، تنهایی و جایگاه پایین زنان باهوش ایتالیایی است. وی در 1947 مشهورترین اثر خود، رمان «آرتمیزیا» (Artemisia)، را دربارة زندگی آرتمیزیا جنتیلسکی، نقاش قرن هفدهم، نوشت. مجموعة داستان کوتاه «خاموشی زنان» (Le donne muoiono, 1951) و رمانهای «راهبة شانگهای» (La monaca di Sciangai, 1957)، «ما ایمان داریم»(Noi credevamo, 1967)، و «پیراهن سوخته» (La camicai bruciata, 1973) سایر آثار او هستند. علاوه بر نوشتن زندگینامة هنرمندانی همچون فرا آنجلیکو، دیئگو بلاسکس و کلود مونه، بانتی، نمایشنامة «دربار ساولّا»(Corte Savella)و ترجمههایی از آثار ویلیام میکپیس تکری و ویرجینیا وولف را به ایتالیایی دارد.
