ایمیر نیز نامیده میشود. در اساطیر اسکاندیناوی، اورگلمیر بهعنوان اولین موجود غولآسا بود که وقتی یخ نیفلهایم با حرارت و گرمای موسپلهایم برخورد کرد، از قطرات آب بهوجود آمد. اورگلمیر پدر همه غولها بود که یک مؤنث و مذکر در زیر بازوهای او زندگی میکردند و پاهایش پسری با شش سر را بهوجود آورده بود. او از شیر گاوی به نام آدامبلا تغذیه میکرد. آدامبلا خودش با لیسیدن سنگهای پوشیده از شبنم یخزده و شور تغذیه میکرد. او سنگها را بهگونهای لیس میزد که در نهایت مجسمهای از یک مرد خلق شود. این مرد سنگی، پدربزرگ خدای بزرگ، اودین و برادران وی، بود. این خدایان بعداً اورگلمیر را کشتند و بدنش را در برهوت گینوگاگاپ قرار دادند. آنها زمین را از جسم و گوشت وی، دریاها و دریاچهها را از خون او، کوهها را از استخوانهایش، سنگها را از دندانها، آسمان را از جمجمه وی، و ابرها را از مغزش ساختند. مژههایش (یا ابروهایش) حصاری شد که دور میدگارد یا زمین میانی و خانه انسانها را احاطه کرد.
