جان و مایکل (بهترتیب، ت. 3 آوریل 1798، منطقه کلیکنِی، ایرلند- و. 13 آگوست 1842، منطقه کلیکنی؛ ت. 5 آگوست 1796، منطقه کلیکنی- و. 30 آگوست 1874، بوترز تاون، حومه دابلین) برادرانی که نگارش رمانها و داستانهای مربوط به زندگی دهقانی را بهطور مشترک انجام میدادند. جان در رشتة نقاشی تدریس میکرد؛ سپس به دابلین نقل مکان کرد و در آنجا به روزنامهنگاری پرداخت. پس از اجرای نمایش «دامون و پوتیاس» (Damon and Pythias) وی در کاونت گاردن لندن که بهصورت شعر سپید نوشته شده بود، او به لندن نقل مکان کرد و شغل روزنامهنگاری را ادامه داد. در 1825 «داستانهایی از خانوادة اوهارا» (Tables, by the O'Hara Family) را منتشر کرد که آن را با همکاری مایکل نوشته بود. هر سه داستان- که «بهانهها» (Fetches) و «جان دوو» (John Doe) را جان و «کروهور اهل بیل هوک» (Crohoore of the Bill Hook) را مایکل نوشته بود- بهعلت ابداعات احساسی (ملودرام) در خور ملاحظه هستند و به موفقیت سریع آنها انجامید که به جان لقب «اسکات ایرلند» اعطا شد. سال بعد، جان رمان «آب بوینه» (The Boyne Water) را نوشت که دربارة جنگهای جاکوبی در ایرلند است. در 1826 سری دوم داستانها منتشر شد که مشتمل بر «نولانها» (Nowlans) بود، که داستانی درباره ولع گناه و شور و شوق دینی است و درجهای از بصیرت را در بهترین آثار جان نشان میدهد. به رغم بیماری ستون فقرات، جان به نگارش رمانهایش ادامه میداد. ولی سرانجام بیماری وی به فقر انجامید و بهاینترتیب در 1835 وی به کیلکنی بازگشت و دوران بازنشستگی خود را در آنجا سپری کرد. «پدر کانل» آخرین اثر مشترک برادران بنیم بود که جان آن را نوشت و مایکل پس از مرگ وی، نگارش آن را به پایان برد.
