(شکوفایی حدود 481-480 ق.م، آتن) خطیب و دولتمرد، و نخستین آتنی که حرفهاش خطابه بود. او یک نمادنگار و نویسنده خطابه برای کسانی بود که آن را در دادگاه، به قصد دفاع از خود ادا میکردند. انتیفان در مقام سیاستمدار، در انقلاب ضددموکراتیک اعیان و اشراف آتن بسیار فعال بود و شورای حاکم را در 411 ق.م در تلاش برای کنار کشیدن حکومت آتن از میانه جنگ راهاندازی کرد. هنگامیکه رژیم اعیان و اشراف سقوط کرد، او از خود با خطابهای دفاع کرد که مورخ یونانی توکودیدس از آن بهصورت برجستهترین دفاعیهای که تا به حال کسی در دادگاه برای نجات جان خود اقامه کرده، نام برده است. بااینحال، دفاعیه او ناموفق بود و انتیفان به جرم خیانت، محکوم به اعدام شد. پنجاه اثر از آنتیفان امروزه در دست است که سه اثر با نامهای «در باب قتل هرودس» (On the Murder of Herodes)، «درباره خوریوتس» (On the Choreutes)، و«علیه یک نامادری» (Against a Stepmother)، بهواقع خطابههایی بود که در دادگاه ایراد شده بودند. دوازده خطابه باقیمانده در سه دسته چهارتایی معروف به چهارگانهها آرایش یافتند که بهصورت تمرینی برای آموزش محصلان تألیف شده بودند. هریک از این چهارگانهها، متشکل از دو گفتار هستند که برای دفاع و دادخواهی در مورد همنوعکشی تدارک دیده شدهاند. زبان انتیفان فخیم و فارغ از سوءاستفادههای شخصی است که این ویژگی را بسیاری از خطیبان بعد از او نیز دارند.