نام مستعار وانگ رن شو (ت. فنگهوا، ایالت ژیجییانگ، چین- و. 1972) نویسنده و منتقد چینی، که نخستین نظریهپرداز ادبی چین بود که از دیدگاه مارکسیستی حمایت میکرد. وانگ در 1920 تحصیلات خود را کامل و مرحلهای از زندگی خود را با شغل معلّمی آغاز کرد. در 1923 رمانها و اشعاری را در Xiaoshuo yuebao («ماهنامه داستان کوتاه») منتشر کرد و عضو شورای پژوهشهای ادبی شد؛ یک سال بعد، به گروه کمونیستهای چین پیوست و در 1930 به جامعة نویسندگان چپگرا ملحق شد. با شروع جنگ چین- ژاپن در 1937، او در شانگهای ماند و در تبلیغات ضد ژاپنی شرکت کرد و مجلات متعددی را سردبیری و آثار لو خوان را تصحیح و مؤسسة علوم اجتماعی را تأسیس کرد. پس از استقرار جمهوری خلق چین در 1949، به سمت سفیر چین در اندونزی منصوب و متعاقب آن، رئیس خانة انتشارات ادبیات خلق شد. در 1960، بهعلت انتشار مقالة «دربارة عواطف انسانی» (Lun renqing) مورد انتقاد واقع شد و در خلال انقلاب فرهنگی بهعلت شکنجه درگذشت (67-1966). بارن چندین مجموعه داستان کوتاه تألیف کرد که شامل «خانة کلنگی» (Powu, 1928)، و «ایثار» (Xun, 1928) میشد، اما شهرت او بیشتر بهسبب رمانهایی همچون «غرش آگویی» (Agui liulang ji, 1928)، «در یک قدمی مرگ» (Sixianshang, 1928) و «آرم» (Zhengjang, 1936) بود. رمان «گزارش شورش یک دانشمند بیفرهنگ» (Mangxiucai zaofan ji, 1984) پس از مرگش منتشر شد. موضوعات داستانهای بارن- که بیشتر دربارة زندگی دهقانان بود- بهتدریج گستردهتر شد، امّا سبک نویسندگی او هیچ پیشرفتی نکرد. یکی از موارد استثنا، رمان خوشساخت آرم است که زندگی فسادآلود کارمندان دولت را در حکومت کوئومینتانگ نشان میدهد. علاوهبر آثار مذکور، بارن نمایشنامهها و نقدهایی ادبی نیز نوشته که «دربارۀ مقالات لو خوان» (Lun Lu Xunde zawen, 1940) و «نگاه به مردم شوروی از منظر ادبیات شوروی» (Cong Sulian zuopinzhong kan Sulianren, 1955) نام دارند.
