(ت. 24 دسامبر 1822، لالیهم، میدلسکس، انگلستان- و. 15 آوریل 1888، لیورپول) شاعر ویکتوریایی و منتقد ادبی و اجتماعی انگلیس که در فلسفه، ذوق و سبک بیانش، نماد نویسندگان ویکتوریایی محسوب شده است. آرنولد به کالج بالیول آکسفورد رفت و در 1851 بازرس مدارس شد و تا دو سال قبل از مرگش، این مقام را حفظ کرد. در 1849 اولین کتاب شعرش را که حاوی شعر«خوشگذران سرگردان»(The Strayed Reveller)و«مَرد ماهی فراموششده» (The Forsaken Merman) بود، منتشر کرد؛ دومین کتابش در 1852 چاپ شد که شامل شعر عنوان کتاب «امپدوکلس بر فراز اِتنا»(Empedocles on Etna) بوده و مثل کتاب اول، نویسنده خود را بهسادگی با نام «A» معرفی کرد. در 1853 «اشعار» (Poems) را با نام کامل خویش منتشر کرد؛ این کتاب مقدمه مشهوری دارد که پیشدرآمد نقد بعدی وی است که بر محسنات شعر کلاسیک از نظر وحدت، بیطرفی، جامعیت و جهانشمولی و قدرت ساختاری تأکید کرده و بر ارزش شاهکارهای ادبی کلاسیک درجایگاه الگوهایی برای تبعیت در دوران سرگشتگی ذهنی نویسندگان صحه میگذارد. بعد از 1867، هرچند آثار وی بارها تجدید چاپ شدند، اما آرنولد دیگر چندان شعر ننوشت. اشعار وی چندان از معیارهای خود او پیروی نمیکنند. مثلاً وی در «سهراب و رستم»(Sohrab and Rustum) به خشونت حماسی و بیاحساسی و بیطرفیها پناه میبرد و در «ساحل دوور»(Dover Beach) به مراقبه متوسل میشود و در«کولی خردمند»(The Scholar Gipsy)و «تیرسیس» (Thyrsis)، جاییکه استادانه قالب ظریف و دشوار قالب شعری را تا انتها مراعات و حفظ میکند، به فخامت و آراستگی کلام متوسل میشود. در 1857، آرنولد برای کرسی شعر آکسفورد برگزیده شد و مدت 10 سال این مقام را حفظ کرد. در این دوران بود که وی تعدادی از دروس و سخنرانیهای بهیادماندنی خود را نوشت که بعدها بهعنوان آثار نقد ادبی منتشر شد که از آن جمله مقاله «در خصوص عنصر نوین در ادبیات» (On The Modern Eelemnt in Literature)،کتاب «دربارة ترجمة هومر» (On Transtating Homer, 1861) و همچنین متن سخنرانیهایش با عنوان «دربارة مطالعه و بررسی ادبیات سلتی» (On the Study of Celtic Literature, 1867) را میتوان نام برد. تعدادی از نظرها و آرای عمده آرنولد، پیش از انتشار، در «مقالاتی درباره نقد» (Essays in Criticism) (اولین مجموعه، 1865؛ دومین مجموعه، 1888) و «فرهنگ و هرج و مرج»(Culture and Anarchy,1869) محبوبیت داشت. رساله مهم بعدی او «مطالعه شعر»(The Study of Poetry) نام داشت که اساساً بهعنوان مقدمهای کلی بر گلچین تی. اچ. وارد با عنوان «شاعران انگلیسی» (The English Poets, 1880) منتشر شد و بیشتر حاوی نظراتی است که آرنولد بهواسطه آنها در یادهامانده است. در دورهای از فروپاشی اصول اعتقادی، او فکر میکرد که شعر جانشین دین خواهد شد؛ وی میگفت خوانندگان بیشتر و بیشتر «به شعر برای تفسیر زندگی، تسلی دادن و زنده نگه داشتن ما گرایش پیدا میکنند». بههمینعلت لازم بود خوانندگان اشعار بدانند که چگونه بهترین شعر را از اشعار درجه دوم تشخیص بدهند و بین آنها فرق بگذارند. سرانجام آرنولد به موضوع دین، که اشتغال ذهنی دائم و محور حقیقی همة زندگیاش بود، بازگشت و «سنت پل و پروتستانیزوم» (St. Paul and Protestantism, 1870)، «ادبیات و تعصب» (Literature and Dogma, 1873)، «خدا و انجیل» (God and the Bilbe, 1875)؛ و «آخرین مقالات در مورد کلیسا و دین» (Last Essays on Church and Religion) را نوشت.
