ریونوسوکه، متخلصبه چوکودو شوجین یا گاکی (ت. اول مارس 1892، توکیو، ژاپن- و. 24 جولای 1927، توکیو) نویسنده فعال و پرکار ژاپنی در زمینة داستان، نمایشنامه، شعر که بهسبب مهارت سبکشناختیاش مشهور شده است. آکوتاگاوا کار ادبی را از زمان تحصیل در دانشگاه امپریال توکیو شروع کرد. انتشار داستان کوتاه «راشومون» (Rashōmon, 1915)منجر به آشنایی وی با ناتسومه سوسکی، رماننویس برجسته ژاپنی آن زمان، شد. با تشویق سوسکی، بازنویسی گسترده داستانهای کوتاه از مجموعه قصههای ژاپنی قرن دوازدهم و سیزدهم را شروع کرد، اما آنها را با رویکرد روانشناسی نوین و با سبکی منحصربهفرد بازگو کرد. بسیاری از داستانهایش چنان هیجان بالایی دارند که با موضوعات دلهرهآور آنها کاملاً تطابق دارد. در 1922 او به داستانهای زندگینامهای علاقهمند شد، اما قصههای زندگی جدید فاقد زیبایی و گاه زرقوبرق قصههای قدیمیتر است؛ شاید همین باعث محبوبیت کمتر این آثار باشد. آخرین آثر مهم او، «کاپا» (Kappa, 1927)، اگرچه حکایتی هجوی در مورد موجوداتی مانند جن و پری است، بازتاب حالت ناامیدی دوره گذشته است. خودکشی او جهان ادبی را شگفتزده کرد. آثار او در میان آثار دیگر نویسندگان ژاپنی از جمله آثاری است که بهطور گسترده ترجمه شده و تعدادی از آنها به صورت فیلم درآمده است.
