رمان کوتاهی از ویلیام فاکنر، که روایتهای اولیة آن با عنوان «شیر» (Lion) در شمارة دسامبر 1935 مجلة Harper’s Magazine و با نام «خرس» در 1942 در نشریة Saturday Evening Post و همچنین بهصورت فصلی از رمان «موسی، فرود آی» (Go Down, Moses) آمده است. وقعیت زمانی رمان کوتاه خرس اواخر قرن نوزدهم است و داستان شکاری است که از منظر آیزاک «آیک» مککسلین، جوانی از خانوادهای قدیمی در دهکدة یوکناپاتاوفا، روایت میشود. در سه بخش نخست این رمانِ کوتاه، آیک با آموزش ردیاب خبرهای به نام سم فادرز، خرس افسانهای پیری به نام بن را به دام میاندازد. قسمت چهارم (که در برخی چاپها وجود ندارد) از گفتوگوی پیچیده و طولانی آیک و همفکران او از جمله کرادرز («کس») ادموند تشکیل شده که در آن، آیک بعد از آنکه از زنا با محارم و اختلاط نژادی در تاریخ خانوادة خود آگاه میشود، ارثیة خود را نمیپذیرد. بخش پایانی اثر مربوط است به نزدیکی آیک به طبیعت و ترس او که بهتدریج محو میشود.