مرثیهای بیپیرایه، اثر پرسی بیش شلی، که در 1821، به منظور گرامیداشت جان کیتس، که در آغاز همان سال فوت کرده بود، نوشته و چاپ شد. عنوان، که اشارهای به آدونیس- مرد جوان و زیبای اسطورهای یونان- است که بر اثر حملة گرازی وحشی کشته شد، احتمالاً از «مرثیهای برای آدونیس» (Lament for Adonis) اثر بیون اقتباس شده است که شلی آن را به انگلیسی ترجمه کرده بود. این شعر، که در پنجاهوپنج بند اسپنسری نوشته شده، بهسبب یکپارچگی قالب کلاسیکش، با «لیکیداسِ» (Lycidas) جان میلتن در یک جایگاه قرار گرفته است. در این شعر، شاعر بر مرگ آدونائیس زیباروی سوگواری میکند، اما در نهایت او را همچنان در زمرة خدایان میشمارد. او تصریح میکند درحالیکه ما همچون مردگان در گور میپوسیم، روح خلاق آدونائیس همچون ستارهای از اقامتگاه خود، جایی که خدایان حضور دارند، راهمان را مشخص میکند.
