شاعر هلندی که استفادهاش از زبان و صور خیال سوررئال بر نسلی از شاعران، که تجربهگرا نامیده میشدند، تأثیر گذاشت. آکتربرک در اولین مجموعه شعر منتشر شدهاش با عنوان «عزیمت» (Afvaart, 1931) درونمایة جدیدی را معرفی کرد که در همه آثار او سریان دارد: قدرت جادویی زبان، بهخصوص عقیده او مبنی بر اینکه شعر میتواند احیاکننده محبوب آدمی باشد. او اغلب برای مخاطب قرار دادن محبوب که بیانگر چیزهایی همچون معشوق، خدا، مرگ، زیبایی، شعر و امر مطلق است، از نشانه آپوستروف استفاده میکند. دومین مجموعه شعر او به نام «جزیره روح» (Eiland der ziel, 1939) رگههایی از امید را به مضمون اثر میافزاید، اما لحن کتاب بعدی او «بنبست» (Dead End, 1940) حاکی از یأس و ناامیدی بود. گزیدهای چهارجلدی به نام «نهانزادگی» (Cryptogamen, 1946- 1961)، که به زبانهای زیادی ترجمه شد، شامل «سفیدبرفی» (Sneeuwwitje, 1949) است. از دیگر آثار آکتربرک «ماده» (Stof, 1946)، «اهانت شده» (Hoonte, 1949)، «عبور از آخرین شهر» (Voorbij de Laatste stad, 1955)، و «مجموعه اشعار» (Verzamelde gedichten, 1963) است.
