موریس، نام کامل او اُگوست- موریس بارس (ت. 19 آگوست 1862، شارم- سور- موزل، فرانسه- و. 5 دسامبر 1923، پاریس) نویسنده و سیاستمداری که فردگرایی و ملیگرایی پرشورش، بهشدت بر نسل او اثر گذاشت. بارس برای تحصیل حقوق به پاریس رفت، امّا به ادبیات روی آورد و به چاپ مقالههای انتقادی از مورخین همعصر خویش، ایپولیت تن و ارنست رنان، که استادان معنوی آن عصر بودند، پرداخت؛ سپس به خلق روش منحصربهفرد خودشناسی از طریق تحلیل خویشتن روی آورد که درونمایه اثر سهگانه وی با عنوان «آیین من» (Le Culte du moi) را تشکیل میدهد. این اثر شامل «زیر چشم بربرها» (Sous l'oeil des Barbares, 1888)؛ «انسان آزاد» (Un Homme libre, 1889)، و «باغ برنیس» (Le Jardin de Bérénice, 1891) است. وی در 27 سالگی فعالیت سیاسی پرهیاهویی را شروع کرد و بهملیگرایی متعصبانه و خشک روی آورد. شرایط این برهه بهدقت در اثر سهگانه دیگری به نام «رمان انرژی ملّی» (Le Roman de l'énergie nationale) مشتمل بر «ریشهکن شدهها» (Les Déracinés, 1897)، «احضار به سربازی» (L'Appel au soldat, 1900)، و «چهرههایشان» (Leurs figures, 1902) روایت شده است. مجموعه آثار وی با عنوان «قلعههای شرق» (LesBastions de L'Est) وسیلهای برای ریختن آب به آسیاب تبلیغ جنگ جهانی اول شد. بااینحال و گاهی در نوشتههای بارس هنرمند بهلحاظ اهمیت، جایگزین سیاستمدار میشد. سفرهایش به اسپانیا، ایتالیا، یونان و آسیا الهامبخش اثر دیگری با عنوان «خون، شهوت و مرگ» (Du sang, de la volupté et de la mort, 1894)، و همچنین «باغی مشرف به نهرالعاصی» (Un Jardin Sur l'Oronte, 1922) بود. وی در 1906 برای عضویت در فرهنگستان فرانسه انتخاب شد.
